^{وقتی اشتباه می کنم....قول می دم تکرار نشه ...اما وقتی باز سراغم میاد...این منم که خلع سلاحم جلوی اشتباه....پس دیگه قولی نمی دم که بزنم زیرش......این روزا توی گروه ما معضل دوستی مژگان با دوستای نابابه....توی مدرسه بحث توهین به مانتوئی های نا خودیه...وتوی دلمون بحث پس زدن ها....کی می شه این حرفها تموم بشه نمی دونم ...گیج شدم ...خندهامو که می بینن  می گن هیچ فکری جز خنده نداری اما گاهی مغز منم خیلی پر مشغلست.......عضو اتحادیه شدن وکم کم برگشتن به دسته .....زهرا دعوام کرد اما توی گروه رهبرم بودن چپ وراستیم داره......نمی ترسم ....گاهی فکر می کنم می شه دوباره شروع کرد مثل یک بچه یک روزه روشش داد اما زمانو نمی شه مثل بچه یک روزه کرد....دیگه اینها جزء عاداتن ...ترکه عادتم مرضه......چه جوری ترکه عادت کنم سخته؟؟؟؟من از هیچی نمی ترسم....نه از تو نه از خودم نه از....چرا از خدا می ترسم ....}

^{خودمو سپردم به خدا خودش راهمو نشون بده.....دیگه حوصله جوابهای تکراری دادن ونه گفتن ندارم.....من تسلیم شدم اما با جرات می گم به اجبار .......پس اگه تا آخر راه نرسیدم ..................................}

^{خدا کمکم کن اینها فقط دردو دله ........}