...برای هر فریادی سکوتی سنگین که پر از تجربه گیری باشد لازم است

  برای فریادی که غریو بربروار اش گوش های آدمی را ناشنوا سازد....

من به این سکوت نیازمندم تا به غریو بربروار خویش رسم...

سکوتی که بفهمم آنچه نفهمیده ام

سکوتی سنگین وشاید پر از حزن.............

 

پائلو کوئیلیو نوشته بود:

از امروز صبح تصمیم گرفتم،اگر چیزی ناخواسته در روحم رشد کرد از

خدا می خوام به من شجاعت بده تا آن را هم مثل علف هرز با بی رحمی

 از ریشه بکنم. 

اما من می گم  نه نمی شه شاید اون عشق باشه شاید ایمان باشه

بازهم با بی رحمی جدا می کنی؟؟

نمی شه!

 

آرزومند آرزوهای شما

التماس دعا

نوشته شده در پنجشنبه چهارم تیر 1388ساعت 23:14 توسط مهدیا| |