^{موهای آزاد مشکی رنگ وچهرهای مخملین به امتداد نوری می نگرند}

^{صدایی نمی آید اما هم صدا با وزش باد شعری می خواند آهنگین شیونی زار}

^{گوش فرا نمی دهم می ترسم از این شیون ها ،به روی پله ای دومین نشستم به او می نگرم}

^{موهایش رابه سمتی سوق می دهد وبه چشمانم می نگرد وبعد با صدای بلند اشک می ریزد...}

^{نمی دانم چه کنم چهراش زیبا نیست نمی توانم طاقت بیاورم به این چهره نگاه کنم دستانش}

^{را به پاهای سفید وصافم زد وگفت :بنشین از صدای محکم وامر گونه او ترسیدم آیا مرا می توان}

 ^{کسی به این زشتی دستور دهد ...}

^{بدون هیچ سخنی در جایم نشستم}

^{شروع کرد::}

^{دختری زیبا واشراف زاد در جزیره ای دورتر از اینجا زندگی می کردم  وجودم همه آهنگ عشق وشادی بود}

^{آنقدر زیبا بودم ومانند نگین می درخشیدم که همه برایم بودند اما اما شبی از شبها که بر بالین یک مرد}

 ^{نشسته بو دم آتشی جانسوز تمام آمال وآرزوها وتمام کاشانه ام را خاکستر کرد وقتی به خود آمدم که}

^{تمام صورتم سوخته بود ....ومن اینم که تو می بینی اینجا وبا این چهره ..اما دختر جوان بدان که به دنیا}

 ^{وزیبایی خود هرگز مبال هرگز برای آنچه داری مغرور مباش}

^{"بترس از روزی همچون روزهای من.."}

 

نوشته شده در شنبه سیزدهم تیر 1388ساعت 18:52 توسط مهدیا| |